ห่างใกลแสงสีที่เมืองฟ้า
ไม่มีสิ่งหรูหรา ให้อวดอ้าง
ไม่มีตึกสูง ห้างสวยตามริมทาง
ไม่มีสิ่งก่อสร้างมหึมา
แต่ที่นี่มีความหมาย
สิ่งดี ๆ มากมายใต้ขอบฟ้า
ธรรมชาติสวยสด งดงามตา
แม้ไม่มีตึกระฟ้า ก็ไม่แคร์
มุ้ย 01/11/2007
********************************************
*-* ชาวดิน *-* 
ที่ตรงนี้

ไม่มีตึกสูง ตระการใหญ่

ไม่มีแสงสีศิวิไลซ์

ที่ตรงนี้ เรียบง่าย แต่งดงาม
พนัส ปรีวาสนา
 
 

รักน้อง
เจ้านกน้อยล่องลอยโผบิน
จากแผ่นดินทะเลสีคราม
ความเหงาเอยเหมือนคอยเหยียบย่ำ
ให้ทรมาน...

ฝ่าลมแรงด้วยแรงท้าทาย
สู่จุดหมายที่ไกลลิบตา
เพียงพบเธอทุกวันเห็นหน้า
อิ่มเอิบดวงมาลย์...

* ดอกไม้...แย้มกลีบ
บานแล้วในใจฉัน

จงหอมชั่วนิรันดร์
 มิโรยล่วงผ่านจากใจเราผอง..
.
** จะมอบความรักด้วยใจภักดี
 มอบชีวีให้เธอคุ้มครอง

ความหวังดีจงมาปกป้อง
ทั้งตื่นและฝัน... ( */** )
ความทรงจำ
ยังจดจำวันวันนั้นมีรอยยิ้ม
กลุ้มกลิ่ม กลับกลาย เป็นความฝัน
มิตรภาพน้องพี่มีสัมพันธ์
มอบไมตรีให้แก่กันในวันวาน
ณ ช่วงเวลาที่แสนสั้น
ได้ร่วมกัน สร้างก่อทอประสาน
ถักทอสายใย ร่วมใจ สร้างงาน
ก่อเกิดความสัมพันธ์ที่แสนดี
โปรดอย่าลืมคืนวันที่ฟันฝ่า
ช่วงเวลาของเราชาวน้องพี่
เลือดเขียว - เหลือง เชื่อมสัมพันธ์ เชื่อมไมตรี
โปรดอย่าลืมวันนี้ จงจดจำ
มุ้ย 07/11/2007
สัญญา 
ผูกข้อต่อแขนแทนคำมั่น
เราพี่น้องไม่ทิ้งกันแม้วันใหน
อุ้มชู ช่วยเหลือ เป็นกำลังใจ
ไม่ทอดทิ้ง ไม่ห่างใกล ไม่ลืมกัน
ณ ก้าวนี้ก้าวแรกเราเริ่มก้าว
พี่พยุงน้องก้าวท้าว เราไม่หวั่น
ก้าวแรกเริ่มเติมฝัน ... กันและกัน
ก้าวต่อไปต้องคงมั่นกว่าวันวาน
มุ้ย 07/11/2007
***********************************************
กี่เท้า ที่ก้าว ที่ย่าง
สร้างทาง ถากถาง ไว้ให้
หวังเพียง ก้าวหนึ่ง ตามไป
มุ่งใน ปณิธาณ ของตน
เดินอย่าง ที่คิด ที่หวัง
ไร้พลัง พี่ชาย ช่วยเสริม
ขาดต้นทุนแรงใจ พี่ชานช่วยต่อเติม
หวังเห็นเพียง ก้าวแรกเริ่ม เติมเต็มใจ
อย่าหยุด อย่าท้อ หมดหวัง
อย่าพัง อย่าเพิ่ง ร้องไห้
ตรงนี้ ที่นี่ กำลังใจ
แหงนหน้าสู้ไปไม่ลำพัง 
เดินเถิดเจ้าจงเดินไป
สู่ความฝัน หวังไว้ ในใจหวัง
มุ่งไปเนิด น้องสาว เจ้าจงมุ่งสุดกำลัง
เพื่อสร้างใย ถักทอฝัน อันสวยงาม
ความฝันนั้นสร้างโลก
ใช่การอุปโหลกหลอกลวงในความหวาน
เมื่อตื่นมาหายไปอยู่ไม่นาน
เป็นเพียงลมพัดผ่าน ... วันวันไป
แต่ความฝันนั้นหนาสำคัญยิ่ง
เปรียบเหมืนสิ่งสร้างสรรค์เราฝันไฝ่
เปรียบเหมือนดังแนวทางการก้าวไป
เปรียบเหมือนเส้นชัย ... เราใฝ่ปอง
ฝันเถิดหนา น้องพี่ เจ้าจงฝัน
 หวังเถิดหนา หวังสักวัน จะทำได้
สร้างเถิดหนา ... สร้างฝันสุดแรงใจ
พี่เชื่อว่า "เจ้าทำได้" ในไม่นาน
มุ้ย 08/11/2007
แด่น้อง
จะเป็นไฟ ให้ทาง สว่างหน
จะเป็นฝน ดับร้อน ที่รอนไหม้
จะเป็นลม แรงเริง เถลิงใจ
เป็นหลักชัย ให้เรา มุ่งก้าวเดิน
หากต้องการ คนร่วมทาง สร้างชีวิต
ร่วมลิขิต เส้นชัย ไม่ขัดเขิน
คราวสร้างสรรค์ บรรเจิด ร่วมเพลิดเพลิน
ยามอาพับ ยับเยิน ... ยิ้มปลอบโยน
มิเคยหวั่น วันที่ มีเธอใกล้
กำลังใจ ให้องอาจ พร้อมผาดโผน
ปานจะจุด อาทิตย์ได้ ให้ลุกโชน
แม้ ณ โพ้น ขอบฟ้า มิอาลัย
ภูเขากรด ทะเลเพลิง เถลิงฤทธิ์
ประหนึ่งว่า ถ้าชีวิต ลิขิตได้
ณ ตรงนี้ มีเราอยู่ เป็นคู่ใจ
ต่อให้โลก มอดไหม้ ก็ไม่กลัว
ดอกอะไร บานได้ ไม่รู้ร่วง
อยู่ในทรวง ดวงถนอม หอมไปทั่ว
โอ้ ... เจ้าดอกรักไซร้ ไม่หมองมัว
เป็นทูนหัว พี่ - น้องกัน นิรันดร์ไป
*****
เมื่อเธอมาถึงที่
ขอเวลาสักนาทีจะได้ไหม
ร่วมไต่ถามความฝันอันอำไพ
ฟังลมหายใจปัญญาชน
 
ส่งน้อง
ยิ้ม ........ เถิดหนาแก้ตาของพี่
ค่ำคืนนี้ มีจันทร์ และดาวสุกใส
จะคอยเป็นเพื่อนเธอ เมื่อยามเธอร้องไห้
และมีพี่ชาย - พี่สาว ยังห่วงเธอทุกคราวทุกข์ใจ
พัก ......... ให้เธอพักผ่อน
อย่าอาวรณ์ เมื่อยามที่ เธอหลับใหล
สิ่งใดมาแผ้วพาน ขอจงให้ผ่านพ้นไป
เป็นหนึ่งกำลังใจ ส่งเธอให้เดินก้าวไป ... ถึงวัน
ฝาก .......... นางฟ้า เทวดาใดนั่น
ฝาก ............ สิ่งฝันแม้วันเศร้าใจ
ฝากความรัก หวังดี ไว้ที่หมอนข้างเคียงกาย
ฝากความห่วงใย ซุกเอาไว้ใต้หมอนนอนหลับฝันดี
***********************************

"เจ้านกน้อยน่ารักร้องทักว่า
ไปไหนมาหนูเล็กเด็กชายหญิง
ทั้งรูปร่างหน้าตาน่ารักจริง
ข้าดูก็ยิ่งจำเริญตา"

มาจากไหนกันเล่า? หนุ่มสาวน้อย
ดูแช่มช้อยน่ารักเป็นหนักหนา
แววตาเจ้าซื่อ ใส ไร้มารยา
เพิ่งแรกรุ่นชันษาไม่กี่ปี

หวังใดกันเล่า? หนุ่มสาวน้อย
จึงมุ่งหมายรอคอยมาที่นี่
ใส่เครื่องแบบโก้หรูดูสวยดี
ก้าวเดินแต่ละที่มีคนมอง

หาอะไรกันเล่า ? หนุ่มสาวน้อย
ดูแววตาเลื่อนลอยทีจับจ้อง
ฉันเจ๋ง ฉันเก่ง ฉันอยากลอง
สิ่งใดคือหมายปองในตัวเธอ

เห็นอะไรกันบ้างเล่า ? หนุ่มสาวน้อย
ตึกรามราวหอคอยประเจิดประเจ้อ
หนุ่มเหน้าสาวสวยดูเลิศเลอ
นวยนาดกันออกเกร่อตามสายทาง

ยินเสียงใดกันบ้างเล่า? หนุ่มสาวน้อย
บทเพลงอ้อยสร้อยเปล่งประสาน
เสียงกระซิบอันห่วงใยพ้นประมาณ
หรือปลุกใจปลอบให้กล้าหาญ กำลังใจ

เมื่อเธอมาและได้เห็นที่เป็นอยู่
อีกไม่นานเธอจะรู้และตอบได้
ที่นี่ ! อาจไม่มีแม้สิ่งใด
หากมืดบอด บ้าใบ้ ไปวันวัน

ฉันเจ๋ง ฉันเก่ง ฉันเท่
ฉันเก๋ ฉันเก๋า ฉันฝัน
ที่นี่ ! มหา'ลัยใต้แสงจันทร์
โชคดีก็แล้วกัน... สวัสดี

ไพฑูรย์ ธัญญา (ผศ.ธัญญา สังขพันธานนท์)

***************************************************************************